Achter het bureau van ondernemers ontstaan de wildste ideeën, de mooiste campagnes en de meest begeerlijke producten. Maar achter die bureau’s vloeien ook tranen, vervloeken we onszelf en trekken we soms de haren uit ons hoofd. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn, het is vaak ook putmeur en hoosbuien. 

In Behind the Desk gaan we in gesprek met ondernemers en schijnen we de bureaulamp op datgene waar we nooit over praten. Dus weg met die instafilters en op tafel met de real talk. Dit keer gaat Nikki in gesprek met Rowan (25), copywriter bij By Nik, over de keren dat ze uit haar (financiële) comfortzone stapt en de angst die haar bij de keel grijpt als ze een allesbepalende keuze moet maken. En dan is ze ook nog een Weegschaal. ♎️

Heb je wel eens een klus aangenomen puur omdat het financieel aantrekkelijk was?

”Ja, ik denk dat het altijd een struggle is om geld te weigeren. Stomme klus met een fijn prijskaartje? Dan prop ik het toch in mijn planning. Het gevolg is dat ik me er echt toe moet zetten en mezelf elke keer moet motiveren met het idee dat mijn bankrekening er in ieder geval wél blij van wordt. Ik verkies financiële rust vaak boven mijn mentale rust. Gek eigenlijk, want ik ben juist iemand die altijd iedereen adviseert om alleen te doen wat hij of zij echt leuk vindt.”

Heb je ook wel eens ‘nee’ gezegd tegen een goed betaalde klus?

”Ik ben drie jaar ondernemer en merk dat ik me nu pas enigszins comfortabel voel als ik ‘nee’ zeg. Dat is al een overwinning op zich, dat ik tegenwoordig nee durf te zeggen.”

Als ik niet goed voor mezelf zorg en het eigenlijk té druk heb, dan raffel ik mijn werk eerder af.

Voelde je toen weerstand?

”Ja, natuurlijk. Ergens ben ik altijd bang dat een opdrachtgever niet meer terugkomt als ik nee zeg. Maar ik moet zeggen dat het ook wel opluchtte. Toch blijft het een enorme struggle om een goede, afgewogen keuze te maken wanneer je ja of nee zegt. Ik denk dat dat ook tijd nodig heeft.”

Heb je momenten gehad dat je eigenlijk nee had moeten zeggen?

‘’Absoluut. In 2019 werkte ik zo’n drie maanden een uur of 60 per week. Ik vond het heerlijk. Mensen hadden me nodig en mijn bankrekening puilde uit. Omdat ik zo lekker in mijn vel zat, zei ik overal ja op. Tegen het eind van dat project kreeg ik griep. Zelfs op dat moment werkte ik door, terwijl mijn hele lijf zei dat ik rust nodig had. Maar mijn project, waar ik zo hard voor had gewerkt, liep tegen zijn eind en ik moest en zou daar bij zijn.’’

Lever je minder kwaliteit als je jezelf te veel op de hals haalt?

‘’Dat probeer ik natuurlijk te voorkomen. Maar momenteel werk ik voor veel verschillende klanten, schrijf voor veel verschillende doelgroepen en moet ik veel schakelen. Als ik dan druk ben, laat ik sneller steken vallen. Als ik niet goed voor mezelf zorg en het eigenlijk té druk heb, dan raffel ik mijn werk eerder af. Ik lever nog steeds goed werk hoor, maar ik zie dan wel sneller fouten over het hoofd. Ik denk dat mijn mede tekstschrijvers dat wel herkennen.’’

Wanneer is het tijd voor een nieuwe uitdaging?

‘’Goede vraag, Nik. Naast schrijven, ligt mijn hart ook bij productie- en redactieklussen. Ik roep al een tijdje dat ik dat graag méér wil gaan doen en eigenlijk komen er uit alle hoeken aanbiedingen op dat vlak. En toch vind ik het eng om dat aan te pakken, terwijl het eigenlijk in mijn schoot geworpen wordt. Iets met careful what you wish for, ofzo.’’

Dit is mijn inner zweefteef speaking: zie je dat als een teken? 

‘’Ja, ik denk dat je je bewust moet zijn van wat je aangereikt wordt. Dat gebeurt naar mijn idee niet zo maar.’’

Waarom kies je er dan toch nog niet voor?

‘’Het voelt alsof ik op een enorm kruispunt sta. Ga ik mijn gevoel volgen, blijf ik in mijn comfortzone of kies ik voor financiële stabiliteit? Dat geeft onrust in mijn lijf. Ik voel dat ik op een punt ben dat ik nieuwe keuzes moet maken, maar dat moet ik zelf doen en dat vind ik ruk. Het liefst laat ik die keuzes over aan iemand anders, maar dat gaat niet.’’

Als ondernemer moet je alsmaar uit je comfortzone kruipen.

Ben je bang om een verkeerde keuze te maken?

‘’Nee, want het heeft echt wel even geduurd voordat ik wist wat ik wilde. Ik wilde altijd hoofdredacteur worden, maar koos op mijn zestiende om ‘iets met mensen’ te studeren. Ik deed een jaar SPH, maar wilde daarna een dansopleiding volgen. Ik kwam niet door de audities heen en eindigde uiteindelijk bij de opleiding Media, Informatie en Communicatie. Waar ik perfect op mijn plek zat, overigens.

Ik heb ervaren hoe het is om iets te doen wat echt niét bij me past. Tot twee keer toe. En tot twee keer toe heb ik voor een plan B gekozen en kwam ik op mijn pootjes terecht. Mega zuur dat ik niet door die audities kwam, maar ik heb er juist van geleerd om toe te geven en te accepteren dat dat niet mijn pad was.’’

Wat houdt je dan tegen?

‘’Soms krijg ik mijn hoofd er gewoon niet omheen. Het is fucking eng om alles wat je opgebouwd hebt met huidige klanten en opdrachten weer aan de kant te zetten voor een kakelvers avontuur. Ik merk aan alles om me heen dat er dingen gebeuren die mij een nieuwe richting op duwen, maar ik durf dat afslagje gewoon nog niet te nemen. Ondernemen vraagt af en toe om een paar stalen ballen, zeker wanneer je je eigen gevoel wilt volgen. Daarbij heb ik natuurlijk ook twijfels, onzekerheden en dat verantwoordelijkheidsgevoel naar huidige samenwerkingen. Als ondernemer moet je alsmaar uit je comfortzone kruipen.’’

Maar weerstand is groei, toch?

‘’Ja, en ik probeer altijd dingen aan te pakken die ik eng vind. Omdat ik mezelf erop vertrouw dat ik dat wel kan en anders zorg ik wel dat ik het kan of leer. Maar ik weet het niet man, ik vind dat toch écht elke keer weer een uitdaging. Keuzes maken is sowieso niet mijn talent.’’

Nee, jouw sterrenbeeld is een weegschaal. 

‘’Ook dat. Ik kan niet eens kiezen welke sokken ik vandaag aan wil.’’

Maar áls je een keuze maakt, kun je dan goed evalueren of blijft ‘wat als’ door je hoofd spoken?

‘’Zelfevaluatie is er door mijn moeder met de paplepel ingegoten. Als ik eenmaal een keuze heb gemaakt, vertrouw ik erop dat dat de goede is. Daarbij is niets fout. Zo’n tussenjaar om mij te focussen op een potentiële dansopleiding heeft me dan geen dansopleiding opgeleverd, maar het heeft me wel geleerd dat ik er op mag vertrouwen dat er iets beters in het verschiet ligt. Dat is tot nu toe altijd gebleken.’’